OPIEKA NAD SZCZURAMI

Szczury są gryzoniami z rodzaju myszowatych, są bardzo inteligentne, ruchliwe i bardzo lubią kontakt z człowiekiem. W przypadku szczurów nie mówimy o rasa, ale o odmianach, które wyróżnia się na podstawie kilku kryteriów takich jak: umaszczenie, rodzaj włosa, kształt i wielkość uszu, kolor oczu oraz znaczenia (miejsca innego zabarwienia włosa).

Średnia długość życia: 2-3 lata

Wielkość: długość ciała sięga 30-50 cm (ponad 1/3 stanowi ogon)

Waga: samica 250-320g, samce 450-520g


ŻYWIENIE

Szczury są zwierzętami wszystkożernymi – ich dieta musi być jak najbardziej różnorodna.

  • Karma komercyjna – szczury powinny otrzymywać wysokiej jakości karmę komercyjną. Bardzo ważne, aby była to karma specjalnie przeznaczona dla tego gatunku, zawierająca odpowiednią ilość białka, węglowodanów, tłuszczów i włókna. Najlepsza jest karma w postaci granulatu, gdzie wszystkie kawałki wyglądają tak samo – szczur nie będzie wybierał najbardziej smakowitych kąsków, pozostawiają pozostałe, najczęściej te najzdrowsze. Karma powinna być dostępna przez cały czas.
  • Woda – czysta, świeża, niechlorowana woda mineralna powinna być dostępna przez cały czas, w razie potrzeb na bieżąco uzupełniana i zmieniana codziennie.
  • Warzywa i owoce – jako urozmaicenie diety można podawać małe porcje świeżych warzyw i owoców: brokuła, groszku, marchewki, banana, jabłka, truskawek, porzeczek, malin, poziomek, jagód. Można podawać suszone warzywa i owoce np. firmy Niezłe Ziółko lub Herbal Pets. Owoce powinny stanowić najmniejszy procent diety, ze względu na obecność dużej ilości cukrów.
  • Źródła białka – dieta szczurów powinna być uzupełniana w białko zwierzęce np. gotowane jajka, biały ser, jogurt naturalny lub gotowany makaron – ale z rozwagą, gdyż ten rodzaj pokarmu jest tuczący.

Nie należy podawać naszego, ludzkiego jedzenia: przyprawionych, gotowanych, pieczonych lub smażonych potraw, czekolady, ciast i ciastek, cukierków, napojów gazowanych i słodkich soków, kawy, serów itd.

Niezjedzone w ciągu 24h owoce i warzywa powinny zostać wyrzucone.

KLATKA & WYPOSAŻENIE

Idealna temperatura otoczenia to 18-25 stopni C. Klatka nie powinna znajdować się w bezpośrednim nasłonecznieniu, ani w całkowitym cieniu. Najlepsze są klatki metalowe, gdyż zapewniają odpowiednią wentylację. Bardzo polecane są kilkupoziomowe klatki, ze względu na zamiłowanie szczurów do wspinania się. Im większa klatka, tym lepiej! Ściółką na dnie klatki mogą być trociny lub specjalne, dostępne w sklepach zoologicznych drewniane peletki. Trociny muszą być odpylone i bez zapachu, żeby uniknąć alergii i podrażnienia układu oddechowego. Ściółka powinna mieć przynajmniej 3 cm grubości. W klatce powinno znajdować się schronienie w postaci odpowiednio dużego domku, w którym szczur będzie mógł spać i schronić się, gdy poczuje się zagrożony. Dodatkowo klatkę należy wyposażyć w elementy do zabawy: tunele, hamaki, drabinki. Tunele mogą być plastikowe, z PCV, materiałowe lub wykonane w domu np. z tekturowej rolki po papierze kuchennym. Niektóre szczury lubią biegać w kołowrotkach – należy wybierać te zabudowane, bez szczebelków (łatwo o urazy kończyn) i jak największych rozmiarów. Zęby szczurów rosną całe życie – muszą być ścierane, np. na niemalowanych, nielakierowanych drewnianych klockach lub gałęziach.

Źródłem wody może być poidełko (bardziej polecane) przymocowane do ściany klatki, jak i miseczka. Miseczki na wodę i na pokarm powinny być ciężkie, najlepiej ceramiczne, trudne do przewrócenia.

Codziennie należy usuwać z klatki mokre kupki ściółki oraz odchody. Wymiana całej ściółki powinna odbywać się 1-2 razy w tygodniu. Gruntowne mycie całej klatki powinno odbywać się przynajmniej raz na 2 tygodnie. W poidełku na wodę mogą odkładać się glony – zaleca się mycie go ciepłą wodą z mydłem przynajmniej raz w tygodniu.

TOWARZYSTWO & ZACHOWANIE

Oswajanie szczura najlepiej zacząć od oferowania mu przysmaków. Kiedy już się do tego przyzwyczai i będzie do nas przychodził, wtedy możemy zacząć delikatnie brać go na ręce – najpierw na krótko, potem stopniowo na coraz dłuższy czas.

Szczury są bardzo towarzyskie i powinny być trzymane minimum w parach, najlepiej w większych grupach. Najlepiej nabyć i trzymać razem osobniki tej samej płci, w tym samym wieku, pochodzące z jednego miotu. Dorosłe szczury trudniej połączyć, ale nie jest to niemożliwe. Jeżeli posiadamy osobniki płci przeciwnej, zalecana jest kastracja samca lub samicy – małe gryzonie rozmnażają się szybko i mogą mieć bardzo liczne mioty, nawet do 15 młodych.

Szczury są aktywne w nocy, odpoczywają za dnia, ale stosunkowo szybko są w stanie dostosować się do trybu życia człowieka.

Oswojone szczury możemy wypuszczać z klatki i pozwalać się im poruszać po domu, oczywiście na ściśle wyznaczonym terenie i pod stałą kontrolą. Z terenu zabawy szczurów powinniśmy usunąć lub zabezpieczyć wszystkie potencjalnie niebezpieczne przedmioty np. przewody elektryczne lub rośliny doniczkowe, które mogą być toksyczne.

PIELĘGNACJA

Szczury są stosunkowo czystymi zwierzętami, które rzadko wymagają kąpieli. W razie zabrudzenia np. kałem, można je delikatnie obmyć ciepłą wodą z łagodnym mydłem i dobrze osuszyć.

Pazurki powinny być regularnie obcinane, w miarę potrzeb – najczęściej raz na 1-2 miesiące – aby zapobiec ich przerostowi.

Większość szczurów jest w stanie samodzielnie dbać o futerko, ale u niektórych konieczne jest regularne przeczesywanie np. miękką szczoteczką do zębów.

OBJAWY CHOROBY

Zdrowy szczur powinien być aktywny, ożywiony, powinien regularnie jeść i pić, mieć czystą okolicę nosa i oczu, oddychać i poruszać się bez problemów. Szczury mają fizjologicznie szkliwo zębów ciemnożółte do żółto-pomarańczowego – to normalne i nie należy próbować czyścić zębów.

Często występującymi objawami chorób są: kichanie, kasłanie, trudności w oddychaniu, brak apetytu, biegunka i mokre futerko wokół odbytu, wycieki z nosa i oczu, chudnięcie, apatyczność, zmatowienie futerka, wypadanie sierści i zmiany na skórze, przerośnięte zęby, obecność deformacji w obrębie ciała. W czasie stresu lub choroby u szczurów mogą pojawiać się czerwone wycieki z nosa lub oczu – są to porfiryny (często mylone z krwią) produkowane przez gruczoł Hardera znajdujący się za gałką oczną.

Każdy szczur powinien odwiedzać lekarza weterynarii przynajmniej raz w roku na wizytę kontrolną i ocenę stanu zdrowia.

Jeżeli zauważysz jakiekolwiek niepokojące objawy u swojego szczura – nie czekaj do zaplanowanej wizyty kontrolnej, tylko jak najszybciej wybierz się z nim do lekarza weterynarii!

Pamiętaj, żeby nigdy samemu, bez konsultacji z lekarzem weterynarii, nie podawać zwierzątku żadnych leków – leki stosowane u ludzi mogą być bardzo niebezpieczne dla szczurów! 

Social Fancy Sliders

Facebook

Przychodnia Weterynaryjna dla małych zwierząt