OPIEKA NAD kawiami domowymi (ŚWINKAMI MORSKIMI)

Kawie domowe, czyli dawniej świnki morskie (Cavia porcellus) są gryzoniami z rodzaju marowatych. Są z natury bardzo przyjacielskie i ciekawe świata. 

Średnia długość życia: 7-9 lat

Wielkość: długość ciała sięga 22 – 35 cm

Waga: samica 800 - 1000g, samiec 1200 – 1500g

 

ŻYWIENIE:

Zapewnienie odpowiedniego żywienia jest bardzo ważne dla zdrowia świnek morskich. Należy unikać gwałtownych zmian diety – każdy nowy pokarm należy wprowadzać powoli, stopniowo zwiększając jego ilość. Podczas wprowadzania nowego rodzaju jedzenia trzeba zwracać uwagę na kał oddawany przez świnkę – jeżeli pojawi się biegunka, powinniśmy wycofać nowy rodzaj pokarmu.

  • Siano – świnki morskie potrzebują stale dużych ilości dobrej jakości siana, uzupełnianego na bieżąco. Siano zawiera dużą ilość włókna, które jest niezbędne do prawidłowego funkcjonowania przewodu pokarmowego świnek – od niego zależy prawidłowa praca jelit, jest głównym źródłem energii dla bakterii bytujących w jelitach, które biorą udział w trawieniu pokarmu roślinnego. Powoduje ono również szybkie przemieszczanie się treści pokarmowej przez jelito, chroniąc świnkę przed groźnym dla życia zatkaniem przewodu pokarmowego (zbitą treścią pokarmową lub kulami włosowymi). Najlepsze jest w miarę miękkie siano, bo ostre, twarde źdźbła mogą powodować urazy oczu. Z tego samego powodu nie należy świnkom podawać słomy, ani stosować jej jako ściółki. Przed zakupem siana powinno się sprawdzić jego wygląd i zapach – siano wilgotne i o nieprzyjemnym, stęchłym zapachu nie nadaje się do spożycia. Im większa różnorodność siana, tym lepiej – można podawać kilka różnych rodzajów siana naraz lub naprzemiennie.
  • Woda – świnki dużo piją i należy zapewnić im stały dostęp do świeżej wody, która powinna być wymieniana codziennie. Od wody z kranu dużo zdrowsza jest woda mineralna niegazowana, bo nie zawiera chloru.
  • Warzywa – są ważnym składnikiem uzupełniającym dietę. Nie powinno ich zabraknąć w codziennym menu, ze względu na dużą zawartość ważnych witamin i mikroelementów. Warzywa, które mogą być podawane świnkom morskim: marchew, pietruszka, seler, burak, ogórek, pomidor, papryka, rzodkiewka, biała rzodkiewka, kalarepa, rzepa, dynia, cukinia, kabaczek, patison. W bardzo małej ilości można również podawać brokuł, kalafior, bakłażan i brukselkę – należy jednak uważać, bo mogą one powodować groźne wzdęcia! Wszystkie warzywa powinny być podawane surowe, dokładnie umyte i osuszone.
  • Owoce – zawierają dość dużą ilość cukrów, więc powinny stanowić smakołyki podawane 2-3 w tygodniu. Owoce, które mogą być podawane świnkom morskim: jabłka, gruszki, śliwki, truskawki, poziomki, czereśnie, wiśnie, maliny, jeżyny, porzeczki, agrest, jagody, borówki, żurawina, morela, brzoskwinia, nektarynka, arbuz, melon, banan, ananas, mango, sharon khaki, kiwi, pomarańcza, mandarynka, grapefruit, pomelo.
  • Zioła – ważny składnik diety. W sklepach zoologicznych dostępne są różne mieszanki ziół, wyselekcjonowane pod kątem zapotrzebowania świnek morskich np. Herbal Pets lub Niezłe ziółko.
  • Sucha karma – powinna stanowić niewielki procent spożywanego przez świnkę pokarmu. Należy zapewnić śwince morskiej dobrej jakości suchą karmę dostosowaną do jej zapotrzebowania pokarmowego. Nie wolno podawać świnkom karm dla królików lub innych gryzoni.

CZEGO ŚWINKI NIE POWINNY JEŚĆ

Układ pokarmowy świnek morskich jest niezwykle wrażliwy – wszelkie nieprawidłowości w diecie bardzo szybko odbijają się na ich zdrowiu. Świnki morskie są zwierzętami roślinożernymi i ich przewód pokarmowy bardzo różni się od naszego – jest przystosowany do spożywania tylko pokarmu pochodzenia roślinnego. To, co dla nas zdrowe lub obojętne, dla nich może być bardzo szkodliwe.

Świnkom morskim nie wolno podawać: mleka i produktów mlecznych, ziemniaków, produktów pochodzenia zwierzęcego (mięso, jajka, ryby itd.), fasolka, groch i kapusta (powodują wzdęcia), chrzan, cebula, czosnek, chilli, por, ostre zioła i przyprawy, winogrona, awokado, kokos, kwiaty ozdobne, smażone i pieczone potrawy, potrawy gotowane, soki owocowe, sałata lodowa i masłowa, dżemy, przetwory owocowe, grzyby, orzechy, wszelkiego rodzaju ciastka i wypieki, przetwory warzywne, rabarbar, wszelkiego rodzaju nasiona.

Bardzo często zdarza się, że właściciele karmią świnki morskie chlebem – jest to absolutnie zabronione! Świnki ścierają zęby na sianie, gałązkach lub ewentualnie jedząc granulowany, suchy pokarm. Suchy chleb i bułka nie służą ścieraniu zębów – po kontakcie ze śliną pieczywo szybko mięknie, w żołądku pęcznieje i może powodować groźne dla zdrowia i życia zaburzenia pracy przewodu pokarmowego. Poza tym pieczywo jest tuczące i powoduje zaburzenia w pH przewodu pokarmowego, prowadząc do rozwoju chorobotwórczych bakterii.

WITAMINA C

Świnki morskie, tak jak ludzie, nie są w stanie wytwarzać witaminy C – muszą ją otrzymywać wraz z pokarmem. Niestety ilości witaminy C w dostarczanym pokarmie nie zawsze są wystarczające. Suplementy diety zawierające witaminę C nie powinny być podawane z wodą do picia – witamina C szybko traci swoje właściwości oraz reaguje z materiałem, z którego wykonane są poidła. Zmienia również smak wody, przez co świnka może zaprzestać jej pobierania. Nie wiadomo również, ile dokładnie witaminy C na dzień pobrała świnka. Najlepiej podawać preparaty z witaminą C w odmierzonej dawce prosto do pyszczka za pomocą strzykawki. Dawkowanie witaminy C zależy od wagi ciała, preparatu, wieku, zdrowia zwierzęcia – powinno zostać ustalone przez lekarza weterynarii. Brak odpowiedniej ilości witaminy C w diecie ma bardzo drastyczne skutki – poważne zaburzenia budowy kości, choroby zębów, skóry i narządów wewnętrznych.

CEKOTROFIA:

Świnki morskie wydalają dwa rodzaje kału – bobki, które widzimy w klatce oraz kał, który nie powinien być widoczny, bo jest zjadany. Zjadanie kału przez świnki morskie jest zjawiskiem normalnym – zjadany kał nazywany jest cekotrofami, a zjawisko cekotrofią. Kał jest zjadany bezpośrednio z odbytu, zazwyczaj właściciel nie zauważa tego zachowania. Cekotrofy zawierają lotne kwasy tłuszczowe, witaminy, aminokwasy oraz mikroorganizmy – ich spożywanie pozwala na wchłonięcie składników odżywczych, które inaczej uległyby wydaleniu.

KLATKA & WYPOSAŻENIE

Optymalna temperatura otoczenia wynosi 18-26 stopni C, wilgotność około 30-60%. Świnki powinny być trzymane w przestronnych klatkach lub na domowych, otwartych wybiegach o ściankach wysokości 25-30 cm (nie umieją skakać), jeżeli w domu nie ma innych zwierząt np. kotów lub psów, które mogłyby stanowić zagrożenie. Należy uważać, szczególnie w sezonie letnim, na wysokie temperatury – świnki są na nie bardzo wrażliwe, łatwo dochodzi u nich do udaru cieplnego. Klatka nie powinna znajdować się w bezpośrednim nasłonecznieniu, ani w całkowitym cieniu. Najlepsze są klatki metalowe, gdyż zapewniają odpowiednią wentylację. Klatka powinna być na tyle duża, aby zapewnić obszar do spania, do spożywania posiłków i miejsce do wydalania odchodów. Im większa klatka, tym lepiej!

Odpowiednim podłożem są trociny, których warstwa na dnie klatki powinna mieć grubość co najmniej 3 cm, idealnie 5 cm. Trociny powinny być niepylące, bez zapachu (zapachowe mogą powodować alergie) i w miarę miękkie, by nie powodowały urazów stóp. Materiały takie jak słoma, siano czy gazety nie nadają się jako ściółka.

Codziennie należy usuwać z klatki mokre kupki ściółki oraz odchody. Wymiana całej ściółki powinna odbywać się 1-2 razy w tygodniu. Gruntowne mycie całej klatki powinno odbywać się przynajmniej raz na 2 tygodnie. W poidełku na wodę mogą odkładać się glony – zaleca się mycie go ciepłą wodą z mydłem przynajmniej raz w tygodniu.

AKCESORIA I ZABAWKI

Nie wszystkie akcesoria sprzedawane w sklepach zoologicznych z przeznaczeniem dla świnek morskich, są dla nich odpowiednie, a niektóre mogą być wręcz groźne dla zdrowia. Zabawki, które nie są odpowiednie dla świnek morskich:

  • Kule spacerowe – wygięcie grzbietu w kierunku przeciwnym do fizjologicznego jest bardzo nieprzyjemne i może skończyć się dla świnki morskiej urazem kręgosłupa. Zamknięcie w kuli powoduje stres.
  • Kołowrotki – świnka morska to nie duży chomik, dla niej taka zabawa może skończyć się poważnym urazem kręgosłupa lub złamaniem nogi.
  • Smycze/szelki – powodują duży stres. Zdenerwowana, przerażona świnka może zaplątać się z szelki lub smycz i zrobić sobie krzywdę.

Akcesoria odpowiednie dla świnek morskich:

  • Polarowe legowiska i hamaki, miękkie budki (świnki je uwielbiają!)
  • Tunele np. z kartonu, siana, drewna lub materiałowe
  • Domki drewniane, kartonowe lub z siana

TOWARZYSTWO & ZACHOWANIE

Świnki morskie są zwierzętami bardzo towarzyskimi, które w naturze żyją w stadach i potrzebują towarzystwa innej świnki morskiej. Nie powinny być trzymane samotnie! Dobrym rozwiązaniem jest zakup dwóch osobników tej samej płci – dwóch samców lub dwóch samic, najlepiej z jednego miotu. Świnki morskie trzymane w towarzystwie są dużo szczęśliwsze, bardziej energiczne, co wpływa na polepszenie kondycji fizycznej i większą odporność na choroby.

Oswajanie świnki morskiej najlepiej zacząć od oferowania przysmaków. Kiedy już się do tego przyzwyczai i będzie do nas przychodzić, wtedy możemy zacząć ją głaskać i brać na ręce, najpierw na krótko, potem stopniowo na coraz dłuższy czas.

Świnki morskie potrzebują dużo ruchu. Nie tylko wtedy są szczęśliwsze, ale ruch pozwala im zachować dobrą kondycję, zapobiega otyłości i pozytywnie wpływa na pracę przewodu pokarmowego. Podczas wypuszczania świnki w domu należy uważać na przewody elektryczne i odpowiednio je zabezpieczyć, aby uniknąć porażenia prądem – świnki lubią próbować różne przedmioty podgryzając je.

PIELĘGNACJA

Świnki mogą być od czasu do czasu kąpane. Szczególnie należy uważać na okolicę pupy, w razie potrzeby przemywać ją ciepłą wodą z niewielką ilością delikatnego mydła – skóra świnek jest bardzo delikatna i zabrudzenia typu kał lub mocz mogą szybko spowodować odparzenia i stan zapalny skóry. Kąpiel powinna odbywać się w ciepłej wodzie. Do mycia należy używać specjalnych szamponów dla gryzoni dostępnych w sklepach zoologicznych lub delikatnych mydeł dla niemowląt. Kąpiel może być dla niektórych świnek dość dużym stresem. Świnki nie moczymy w całości np. wkładając do wanny pełnej wody, tylko delikatnie moczymy ciepłą wodą zabrudzoną okolicę, namydlamy, po czym bardzo dokładnie spłukujemy. Proszę uważać na oczy, uszy i nos – nie wolno ich moczyć. Po kąpieli świnka morska powinna być dokładnie wysuszona, żeby nie doszło do przeziębienia. Świnki morskie krótkowłose wymagają czesania raz na jakiś czas np. raz w tygodniu, w celu usunięcia zabrudzeń z sierści.

Świnki morskie długowłose wymagają częstego i regularnego czesania, bo ich sierść jest bardziej podatna na plątanie się i tworzenie kołtunów oraz na wszelkiego rodzaju zabrudzenia. Świnkom długowłosym sierść rośnie bardzo szybko, więc od czasu do czasu może okazać się konieczne jej przycięcie.

Bardzo ważny zabieg pielęgnacyjny, ponieważ nieobcinane lub nieścierane pazurki mogą zacząć się wywijać i utrudniać chodzenie, prowadząc po jakimś czasie do poważnej choroby, jaką jest zapalenie podeszw stóp. Częstotliwość wykonywania zabiegu zależy od osobnika – najczęściej jest to co miesiąc lub co 2 miesiące. Nigdy nie należy przycinać pazurków ludzkimi nożyczkami lub cążkami do paznokci – odpowiednie do tego są obcinaki do pazurów dla kotów.

OBJAWY CHOROBY

Świnki morskie należy uważnie obserwować pod kątem niepokojących objawów. Najlepiej regularnie, co tydzień ważyć zwierzątko – każdy większy spadek wagi powinien być powodem do niepokoju. Ogólne objawy, które powinny wzbudzić zaniepokojenie właściciela to: osowiałość posmutnienie, niechęć do ruchu, ciągłe spanie, brak reakcji na otoczenie, zmniejszenie apetytu, kichanie, kaszel, biegunka, brak oddawania moczu lub kału, ciągłe zgrzytanie zębami.

  • Okolice nosa, oczu i uszu - powinny być czyste i suche.
  • Stopy - powinny być czyste, mieć delikatną i miękką powierzchnię, pazurki powinny być krótkie.
  • Sierść – powinna być miękka, czysta, gęsta. Niewielka ilość złuszczonego naskórka jest prawidłowa.
  • Kał – świnki oddają dwa rodzaje kału: kał dzienny (który zauważany w klatce – ciemny, błyszczący, wilgotny, podłużny) oraz cekotrofy, czyli kał, który powinien być przez świnkę zjadany zaraz po wydaleniu. Obecność cekotrofów (zielonkawe, o intensywnym zapachu) w klatce może sugerować chorobę. Nieprawidłowy jest kał zmniejszonej wielkości lub suchy, zmniejszone oddawanie kału, brak oddawania kału, kał wodnisty lub o zmienionym kolorze,
  • Mocz – powinien być przejrzysty lub lekko mętny. U młodych świnek może pojawiać się pomarańczowe lub lekko brązowe zabarwienie moczu. Czasem mocz pozostawiony np. na podłodze może pod wpływem światła zmieniać barwę na brązową – jest to spowodowane obecnością porfiryn w moczu świnek. Nieprawidłowa jest piaskowata, chrzęszcząca tekstura moczu, obecność w nim krwi, brak lub zmniejszone wydalanie moczu albo ciągłe zamoczenie moczem okolicy cewki moczowej. Niepokojącym objawem jest również piszczenie podczas oddawania moczu.
  • Spożycie wody – każda świnka wypija inną ilość wody, co zależy od osobnika, temperatury i wilgotności otoczenia, aktywności i rodzaju spożywanego pokarmu. Niepokojące jest nagłe zwiększenie ilości spożywanej wody.
  • Zęby – świnki morskie mają 20 zębów, w tym dwa górne i dolne siekacze widoczne bez użycia narzędzi stomatologicznych. Zęby powinny być równo starte, nie przerośnięte, proste i o jasnym szkliwie.
  • Apetyt – przewód pokarmowy świnek morskich musi cały czas pracować. Już 24 h bez jedzenia mogą spowodować poważne zaburzenia w przewodzie pokarmowym! W przypadku braku apetytu konieczne jest dokarmianie świnki, najlepiej specjalnie zbilansowanymi karmami ratunkowymi dostępnymi u lekarzy weterynarii. Jeżeli zauważą Państwo jakiekolwiek niepokojące objawy, prosimy o niezwłoczny kontakt z przychodnią. U świnek morskich choroby mogą rozwijać się niezwykle szybko i szybko prowadzić do ciężkiego stanu świnki
  • PROFILAKTYKA:
  • Świnki morskie powinny odwiedzić lekarza weterynarii pierwszy raz w ciągu dwóch tygodni od zakupu lub adopcji. Na pierwszą wizytę dobrze jest przynieść próbkę zebranego kału - badanie kału powinno być wykonane tuż po przybyciu świnki do naszego domu, a potem mniej więcej raz do roku. Kał świnek badamy pod kątem obecności pasożytów wewnętrznych lub zakażeń drożdżakami.
  • Kontrolne wizyty i ocena zdrowia świnki (badanie ogólne) powinny odbywać się u lekarza weterynarii 1 raz na rok w przypadku świnek do 4 roku życia. Osobniki starsze niż 4 lata powinny odwiedzać lekarza 2 razy do roku ze względu na częstsze występowanie chorób.
  • Pierwszą ocenę stanu zębów należy przeprowadzić, gdy świnka ukończy 1. rok życia - wtedy najlepiej skorygować ewentualnie wady zgryzu.
  • W wieku roku powinniśmy wykonać pierwsze badanie USG, które potem powtarzamy co 12-24 miesiące.
  • Pamiętajcie, aby nigdy na własną rękę nie podawać świnkom żadnych leków - ludzkie leki mogą być dla nich toksyczne!
  • W przypadku zaobserwowania jakichkolwiek niepokojących objawów należy jak najszybciej skontaktować się z lekarzem weterynarii - u świnek wszystkie choroby postępują szybko i mogą w krótkim czasie prowadzić do złego stanu zwierzęcia. 

Social Fancy Sliders

Facebook

Przychodnia Weterynaryjna dla małych zwierząt